11 Eylül 2012 Salı

Acı Hardal

Kendime bir kahraman bulmak zor artık benim için, bu yüzden kendi kahramanımı kendim yaratmalıyım: Kendimi.

Bu bazı zor gecelere neden olur. Ve günlere. İnsan esnek, değişimlere açık olmalı; fakat heves etmek yeterli değildir değişmek için. Adımlar doğal olmalı ve hayatın içinden gelmeli. Bunu fazla kutsal buluyorsanız özür dilerim, ama ne dediğimi anladığınızı sanıyorum. Gelişen ve genişleyen bir adam olarak Knut Hamsun geliyor aklıma ve eserleri. İlk kitabı Açlık en ilginci olsa da gelişimi ve değişimi diğer eserlerinde görürsün.Beyaz havayı, vadileri, kadınları, acıyı, mizahı ve samimiyeti daha iyi hissedebilirsin.

Ben öyle olacağımı sanmam çünkü fazlasıyla tembelim, öğleden sonraları iş yerinde aylaklık edip tavana bakmayı ya da sakalımı sıvazlamayı severim.Hırsım yok ve belki sözün gelmesini fazla bekliyorum, ama belli bir alanda sıkışıp kalmadım. Benden bahsederken dünün beninden bahsedebilirsiniz, çünkü yarın size öyle bir falsolu top atarım ki bir süre neye uğradığınızı şaşırırsınız.

Diyeceklerim bunlar, şimdilik söyleyebileceklerim. Ha bir de, acılı hardalı bol sürmeyi severim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder