“Günaydın.”
“Günaydın” diye karşılık verdi demiryolu işaretçisi.
“Burada
ne yapıyorsunuz?”
“Trenlere yol gösteriyorum. Onlara sağa veya sola
geçmelerini söylüyorum.”
Onlar konuşurken, parlak ışıklarla donatılmış bir
ekspres tren yanlarından uğuldayarak geçti. O geçerken işaret direği
sallanmıştı.
“Sanırım çok aceleleri var” dedi küçük prens, “peki ne
arıyorlar?
“Bunu makinist bile bilmiyor.”
O anda parlak ışıklı başka bir
ekspres tren ters yöne doğru hızla geçti.
“Peki niçin geri dönüyorlar?” diye
sordu küçük prens.
“Bunlar aynı yolcular değil” dedi
işaretçi.
“Bulundukları yeri beğenmiyorlar mı?”
“Hiç kimse bulunduğu yeri
beğenmez.”
Şimdi de parlak ışıklı ekspres trenlerin bir üçüncüsü geçti
yanlarından.
“Bunlar diğer yolcuları mı takip ediyorlar?
“Hiçbir şeyi
takip etmiyorlar” dedi işaretçi. Ya uyuyorlardır, ya da esniyorlardır. Sadece
çocuklar burunlarını pencerelere dayar ve etrafa bakarlar.”
“O halde sadece
çocuklar ne aradıklarını biliyor” dedi küçük prens. “ Bezden bir bebeğe
bağlanıyorlar ve bu onlar için çok önemli hale geliyor. Eğer ellerinden
alırsanız, ağlamaya başlıyorlar.”
“Bence şanslılar” dedi işaretçi.
-Küçük Prens
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder