Can Ateşi

Bir İki

Üç Dört Beş Altı

Yedi Sekiz
Dokuz On On bir

Saydı: On bir doğan gökyüzünde yavaş yavaş daireler çiziyorlar.
Gülümseyerek saydı: On bir doğan o sabah, puslu bir gök, yakıyor, yaz-ortası, temmuzda bir gün, isimsiz bir gün.
Gardiyanlardan birinin başparmağı gözünü oymuştu ama saydı, sanki hayatı, ruhunun devamı buna bağlıymış gibi saydı: On bir kerkenez havalanıyor... Döne döne aşağı iniyor, o kadar zarif ki... Sonra yükseliyor... Sonra tekrar yavaşça, döne döne aşağı iniyor. Boz-renkli tüyler, akıllıca bir kamuflaj. İyice açılmış kanatları o kadar güçlü ki hemen hemen hiç hareket etmeden ağırlıklarını taşıyor.

Avcılar. Gökyüzünün efendileri.

Ben de sizlerden biri miyim? Beni de alın..

-Joyce Carol Oates
Kaynak: http://sireninsesi.blogspot.com/